روز جهانی ریش

روز جهانی ریش

(تصویر: فتحعلیشاه قاجار)

⏹ ۱ سپتامبر (۱۰ شهریور) در برخی کشورها روز جهانی ریش است. جوی مویی را گویند که بر چانه، گونه‌ها و بر گردن می‌روید. ریش در حالت معمول فقط بر صورت مردان پس از سن بلوغ رشد می‌کند. ریش برای سلامت پوست بسیار مهم است و همچنین باعث می‌شود آب پوست به راحتی خارج نشود و این عامل باعث جوان ماندن پوست می‌شود. البته از ریش برای زیبایی صورت هم استفاده می‌شود.

⏺ انسان‌های اولیه ریش خود را نمی‌تراشیدند. قدیمی‌ترین وسایل کوتاه کردن (و نه تراشیدن) ریش، که تاکنون به دست آمده‌است، مربوط به ۴۰۰۰ سال پیش است. در مصر باستان، ریش اهمیت خاصی داشته‌است. در حدود سالهای ۳۰۰۰ تا ۱۵۰۰ قبل از میلاد در مصر، ابزار و لوازمی همچون نخ طلا برای آرایش ریش به کار می‌رفته‌است. همچنین در هندوستان نیز برای تعهد پرداخت بدهی‌های خود، ریش گرو می‌گذاشته‌اند. در زمان اسکندر مقدونی، تراشیدن ریش در مقدونیه باب شد.

⏺ در ایران، نخستین بار تراشیدن ریش از دوران ساسانیان باب شد. تا پیش از آن، تراشیدن ریش برای مردان، نوعی مجازات محسوب می‌شد. در دوران هخامنشیان به وسیله انبرک و پیچیدن ریش به دور حلقه‌هایی، آن را به شکل استادانه‌ای فر می‌دادند.

⏺ با ورود اسلام به ایران، مردان مجدداً به گذاشتن ریش روی آوردند. در عصر مغول، موقتا ریش بی‌اعتبار شد. پس از مغولان و تا عصر صفویه ریش گذاشتن برای مردان فراگیر بود. در عصر صفویه و در سال ۱۰۰۷ شمسی، شاه عباس کبیر فرمان تراشیدن عمومی ریش را صادر نمود. بر اساس این فرمان همه مردان حتی روحانیون موظف به تراشیدن ریش خود شدند. پس از دوران صفویه داشتن یا نداشتن ریش در ایران اجباری نبوده‌است. در شعر فارسی مکرراً از ریش با عنوان خط یاد شده‌است. در ادبیات فارسی می‌بینیم که معشوق (که غالباً مرد است) تا وقتی که خط (ریش) بر نیاورده است زیباست و بعد از آن باید رهایش کرد چون معتقد بودند که ریش نو دمیده معشوق صورت چون ماه او را می‌پوشاند.


عنوان انگلیسی: World Beard Day


وبسایت: 


بنیان‌گذاری شده توسط: نامشخص


هشتگ فارسی: #روز_جهانی_ریش


هشتگ انگلیسی: #worldbeardday